Iedereen heeft zo zijn eigen dingetjes en dangetjes. De een is ontzettend handig in plannen en het bewaren van overzicht, de ander heeft altijd al een gave gehad voor het bewust omgaan met geld en weer een ander is graag schoon en opgeruimd en kost het dan ook totaal geen moeite dit vol te houden. Als ik eens naga wat mijn beste eigenschap is, mijn gave in dit leven, heb ik geen idee. Wat gaat me gemakkelijk af zonder teveel moeite? Dat was dan denk ik altijd slank blijven. Ik at nooit meer dan ik kon verbranden dus bleef ik slank. Ik ben nog steeds wel slank maar sinds ik de 25 gepasseerd ben is dit ook behoorlijk en zorgwekkend aan het veranderen.

Zodra mijn salaris gestort is brandt die pinpas in mijn zakken. Ik snuffel online naar allerlei hebbedingen en ik kan me serieus waar heel moeilijk beheersen. Soms klik ik online bepaalde producten mijn winkelwagen in om vervolgens de gehele website weer af te sluiten. Daarna denk ik aan die bestelling zodra ik in mijn bed lig, soms heb ik er zelfs een droom over en de volgende dag herhaalt zich dat. Als ik dan besluit dat ik het toch echt graag wil hebben ga ik alsnog overstag.

843f480c00ff68ac28e54e4504846ebbe0d1d3d728bfd211110125bf0abb3c6b

Ik wacht op mijn pakketje, licht ongeduldig maar vooral verheugd. Ik kan zo ontzettend uitkijken naar de levering van zo’n pakketje. Het voelt als een cadeau en ik voel me even heel erg goed en blij. Dít is waar ik nu zo hard voor werk, cadeaus voor mezelf! Iets waar ik heel erg blij van word en ik werk niet alleen voor de honderden euro’s hypotheek, de benzine waarop mijn auto rijdt, de belastingen en verzekeringen die je moet betalen en natuurlijk de boodschappen. Nee nee, ik kan ook mezelf verwennen met een pakketje.

Slecht. Want nu heb ik twee kasten en een vensterbank vol met kaarsen en waxmelts en ik kan dat van m’n leven niet opbranden. Op een gegeven moment ga ik zelfs maar branden in ruimtes waar ik niet eens ben om het maar op te krijgen en dat is de bedoeling niet.

Nu heb ik een aantal kaarsen al de deur gewezen. Dat doet me altijd toch wat. Ik heb ze tenslotte met liefde in huis gehaald, verzorgd, onze tijd genoten en dan zou ik ze zomaar herplaatsen. Nee, dat gaat niet zomaar, ook dat gebeurt met liefde. Zo heeft mijn moeder al behoorlijk wat in haar kast staan en ook zij verzorgt hen met liefde.

De verleiding
Het is lastig want je wordt als consument continu geprikkeld om maar te kopen, kopen, kopen. Je kunt niet op Facebook, Instagram of Twitter kijken zonder dat de reclame je om de oren vliegt. En tegenwoordig is het ook nog eens zo dat Google en Facebook dondersgoed weten waar jouw interesses als consument liggen. Ben ik doelloos door mijn Facebookpagina aan het scrollen, komt er wel een advertentie voor geurkaarsen, interieuraccessoires of hondentuigen voorbij. Dankzij alle cookies weet jouw social media precies wat je uitspookt en waar je al drie keer gekeken hebt zonder te kopen. Alles is tegenwoordig wel meetbaar en zo wordt je aan alle kanten verleid toch over te gaan op kopen.

En wat heb ik nu bedacht? Ik koop niet meer. Ik zou heel, héél misschien nog een uitzondering voor mezelf maken met de nieuwe geuren maar zelfs daar heb ik mijn twijfels bij. Die zijn er toch nog wel een tijdje. Bovendien zijn we volop bezig met het kijken naar een groter huis. Ik vind dat heel erg spannend want het wordt mijn eerste echte koophuis. Ik woon nu bij Jonathan in zijn huis, dat is een woning met één etage en het heeft geen tuin. Ik vind het gewoon echt te klein, ik moet mijn eigen ruimte hebben en dat is in ons huidige huis niet zo gemakkelijk ofwel onmogelijk. Dus ik heb een heel mooi spaardoel.

Vandaar ga ik binnenkort een hoop kaarsen en melts in de verkoop doen 🙁
Het afscheid zal moeilijk zijn maar wie weet kan ik in mijn nieuwe, grote huis een kamer volproppen met weer allerlei andere lekkere geuren.

Ik houd mijn waxban nu bijna twee weken vol en zal er nog een paar maanden aan vast moeten plakken.

-Heb jij ook zo’n gat in je hand?-