Há! Daar was ik weer. Man, wat heb ik het schrijven gemist. En wat mis ik mijn geurtjes!

De afgelopen maanden zijn we thuis erg druk geweest met de verhuizing en alles dat erbij komt kijken. We zijn vandaag precies twee weken geleden in ons nieuwe huis getrokken en we zijn nog láng niet gesetteld maar dat mag de pret niet drukken. Want wat ís het genieten, we hebben zoveel ruimte dat we niet weten wat we ermee moeten. Uiteraard zijn mijn kaarsen (bijna) allemaal mee verhuisd en nu heb ik eindelijk plek voor mooie kasten! Whoooop! Een huis kopen en inrichten kost veel geld zeg, ik heb een paar van mijn lekkere geuren vaarwel moeten kussen om alles bij elkaar te sprokkelen. Ik heb ook al een hele tijd niets nieuws gekocht. Nou ja!

Natuurlijk heb ik wel wat geuren gebrand, maar dus niet veel nieuws. Ik heb er (nog) niet veel over te vertellen dus dat ga ik nu ook helemaal niet doen. Ik heb inmiddels ook een nieuwe hobby; fotografie. Ik vind het zo ontzettend leuk, ik probeer wat en het gaat nog helemaal niet zo goed maar ik word al dolenthousiast als ik denk aan Kaarskop vol sfeerplaatjes van een goede kwaliteit. Dat is toch wat anders dan een plaatje geschoten met mijn telefoon.

We zijn nog steeds druk met kasten in elkaar zetten, ideeën uitwisselen over welke vloer er op de trap komt, welke planten er in mogen en waar, welke kleur gordijnen…
Willen we eigenlijk wel gordijnen of doen we toch iets anders?
En wat voor lamp is mooi in die kamer?
Moeten we eigenlijk nog een kast?
Wat is een handige plek voor de inhoud van deze doos? Daar? Nee, misschien toch dáár.
Ik word gillend gek! Ik had een week vakantie genomen zodat we op ons gemak konden klussen en verhuizen maar man, ik had liever gewerkt. Ik ben kapot! Nu we beide na die week weer werken zijn we ’s avonds bezig met de klussen en we hebben natuurlijk de twee honden die nog lekker moeten lopen, we sporten beide en we hebben heel leuke vrienden en familie die we graag zien.

Ik hoop al ruim een half jaar minder te gaan werken en ik heb het er eindelijk doorheen. Tenminste, er is een datum afgesproken dat ik toch echt naar 32 uur kan. Dat is wel fijn, dat zal zoveel tijd schelen dat ik eindelijk wat voor mezelf kan gaan doen. Ik heb het idee dat ik alleen maar rond aan het rennen ben voor anderen. Natuurlijk doe ik ook wel dingen die ik zelf leuk vind maar echt een rustmoment voor mezelf heb ik niet, nooit eigenlijk. Alles lijkt te moeten en ik ben het zó zat. Sommige dagen of zelfs weken zit ik er helemaal doorheen en kan ik alleen maar mopperen en begin ik al te huilen als ik een verpakking moeilijk open krijg. Ik slaap slecht, heb geen zin in eten en ik heb het idee dat ik ’s nachts eindelijk in alle eenzaamheid kan bijkomen. Jonathan slaapt dan lekker en ik lig wakker en te malen over alles en niets, er komen zorgen in mijn hoofd die ik zelf lijk te verzinnen. Ik ben eigenlijk gewoon altijd moe en daar word je niet veel vrolijker van. Vandaar dat ik ook de blog even op pauze heb gezet.
Het was mijn bedoeling deze zomer al parttime te gaan werken en daar had ik me ook op ingesteld maar helaas is dat niet door gegaan en moet ik nog 2 maanden wachten. Hopelijk gaat het wat helpen mijn rust te vinden en eindelijk eens wat van mijn leven te gaan genieten. Voor mijn gevoel heb ik daar nooit tijd voor. Ten slotte moet je werken om te leven en niet andersom, toch?

Verder gaat alles heel erg goed.
Ik kijk uit naar de nieuwe wintergeuren van Goose Creek, daar ben ik zó benieuwd naar. Ze hebben toch zoveel lekkers. En Yankee Candle heeft natuurlijk ook nieuwe geuren, ik heb zelfs de Coastal Living nog niet geprobeerd. Ik moet gauw maar eens gaan snuffelen in de winkel.

Hebben jullie al favorieten van de nieuwste series?